تاریخچه کونگ فو توآ

کونگفو توآ حدود ۲ سال موفقیتهای چشمگیری را کسب نمود.^[۱۱] در سال ۱۳۶۰ به سبب فعالیتهای سیاسی ابراهیم میرزایی بار دیگر فعالیت باشگاههای کونگفو توآ ممنوع شد و تا سال ۱۳۷۰ همراهان این ورزش به صورت مخفیانه به معرفی و آموزش این ورزش میپرداختند. در سال ۱۳۷۰ با پیگیریهای مستمر همراهان این فعالیت کونگ فوتوآ با عنوان "انجمن کونگفو توآ" بهطور رسمی زیر نظر فدراسیون کاراته آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۷۱ فدراسیون کونگ فو، ووشو و رزم آوران تشکیل شد و در سال ۱۳۷۸ بهنام فدراسیون ورزشهای رزمی تغییر نام یافت. در سال ۱۳۷۹ تحت عنوان کمیته مستقل کونگ فوتوآ فعالیت نمود و مجدداً در سال ۱۳۸۱ در زمره سبکهای فدراسیون ورزشهای رزمی درآمد. در طول این سالها مسئولین کونگ فو توآ مانند سایر ورزشهای رزمی آیین نامهها، مقررات علمی و فنی، ارتقاء رتبههای فنی و مدارج مربیگری و داوری را تدوین نمودند. در سال ۱۳۸۴ به خاطر تلاشهای مستمر همراهان پیشکسوت و دلسوختگان و مسئولین دولت، فدراسیون کونگ فو جمهوری اسلامی ایران تشکیل گردید و در سال ۱۳۹۰ نام کونگ فو از این رشته جذاب ایرانی حذف شد و در حال حاضر این سبک با نام توآ در ایران و جهان فعالیت میکند.

توآ و جایگاه جهانی آن

بعد از تلاشهای شبانه روزی اساتید و مربیان و همچنین فدراسیون توآ در ایران اولین مجمع با نام ووکا با حضور ۲۵ کشور تشکیل شد که بعد از حدود ۱ سال به ووتا تغییر نام داد. در اولین حرکت سازمان جهانی توآ، برگزاری اولین دوره کلاسهای بینالمللی داوری و مربیگری بود که از تمام کشورهای عضو برای حضور در این کلاسها شرکت کردند. طولی نکشید که کشورهای عضو به بیش از ۵۰ کشور از ۵ قاره جهان رسید. سپس با برگزاری اولین دوره مسابقات جهانی توآ با حضور ۴۵ کشور علاقه و قدرت روز افزون توآ در بین جوامع جهانی بار دیگر شکوفا شد. ورزش رزمی توآ که بر گرفته از فرهنگ و سنت ایرانیان، پارسیان و دیگر اقوام ایرانی میباشد، متعلق به ایرانیان است و هیچ ارتباطی به کونگ فو چینی ندارد و تمام الفاظ آن از زبان پارسی سره گرفته شدهاست.